برگهٔ تقلب

1#include <iostream>
2using namespace std;
3
4int main() {
5    // برنامه اینجا نوشته می‌شود
6    return 0;
7}

هر برنامه با include شروع می‌شود، بدنه در main می‌نشیند و return 0 یعنی «موفقیت».

1cout << "Hello World!" << endl;
2cout << "مقدار: " << x << "\n";

endl علاوه بر خط جدید بافر را خالی می‌کند؛ "\n" فقط خط می‌شکند و سریع‌تر است.

1int a, b;
2cout << "دو عدد وارد کن: ";
3cin >> a >> b;

>> فاصله و Enter را نادیده می‌گیرد و برای خواندن چند عدد پشت‌سرهم ایده‌آل است.

1int    age    = 20;     // عدد صحیح
2double gpa    = 19.75;  // اعشاری دقیق
3char   grade  = 'A';    // یک کاراکتر
4bool   passed = true;   // درست/غلط

متغیر بدون مقداردهی اولیه، مقدار تصادفی دارد — همیشه همان لحظهٔ تعریف مقدار بده.

1int    a = 7, b = 2;
2cout << a / b;            // 3   ← int/int = int
3cout << (double)a / b;    // 3.5 ← تبدیل نوع
4cout << a % b;            // 1   ← باقی‌مانده

قانون طلایی: تقسیم دو int نتیجهٔ int می‌دهد؛ یک طرف را cast کن تا اعشاری شود.

1int a = 5;
2cout << a++;   // 5 را چاپ می‌کند، بعد یک اضافه می‌کند
3cout << ++a;   // اول یک اضافه می‌کند، بعد 7 را چاپ می‌کند
4a += 3;  a -= 2;  a *= 4;  a /= 2;  a %= 10;

prefix (++a) اول تغییر می‌دهد؛ postfix (a++) اول مقدار فعلی را تحویل می‌دهد.

1char ch = 'A';        // کد 65
2cout << (char)(ch + 32);  // 'a' ← حرف کوچک
3cout << (int)ch;          // 65
4char d = '7';
5cout << (d - '0') + 1;    // 8 ← رقم → عدد

سه کد را به خاطر بسپار: 'A'=65، 'a'=97، '0'=48 — بقیه از همین‌ها حساب می‌شود.

1if (score >= 10) {
2    cout << "قبول";
3} else if (score >= 7) {
4    cout << "جبرانی";
5} else {
6    cout << "مردود";
7}

باگ شمارهٔ یک مبتدی‌ها: = انتساب است و == مقایسه — داخل شرط همیشه ==.

1if (x > 0 && x < 100)      // و
2if (n % 3 == 0 || n % 5 == 0)  // یا
3if (!found)                  // نقیض
4if (b != 0 && a / b > 2)     // اتصال کوتاه: تقسیم امن

ارزیابی اتصال کوتاه: && تا اولین false و || تا اولین true ادامه می‌دهد — از همین برای محافظت از تقسیم بر صفر استفاده کن.

1switch (choice) {
2    case 1: cout << "جمع";   break;
3    case 2: cout << "تفریق"; break;
4    case 3: cout << "ضرب";   break;
5    default: cout << "نامعتبر";
6}

فراموش‌کردن break یعنی اجرای case بعدی (fall-through) — شایع‌ترین باگ switch.

1int sum = 0;
2for (int i = 1; i <= n; i++) {
3    sum += i;
4}
5cout << sum;   // مجموع 1 تا n

الگوی انباشت: متغیر جمع را قبل از حلقه صفر کن و داخل حلقه += بزن.

1int cnt = 0;
2while (n > 0) {
3    cout << n % 10 << " ";  // رقم یکان
4    n /= 10;                 // حذف یکان
5    cnt++;
6}

جفت طلایی ارقام: n % 10 رقم را می‌دهد و n / 10 آن را می‌بُرد.

1cin >> n >> max;          // اولین عدد = مقدار اولیه
2for (int i = 2; i <= n; i++) {
3    cin >> x;
4    if (x > max) max = x;
5}
6cout << max;

بهترین مقدار اولیه برای max، خودِ اولین ورودی است — نه صفر (اعداد منفی!).

1long long f = 1;
2for (int i = 2; i <= n; i++)
3    f *= i;
4cout << f;   // n!

فاکتوریل زود سرریز می‌کند: 13! از int بیرون می‌زند — برای n بزرگ long long انتخاب کن.

1int k = 0;
2for (int i = 1; i <= n; i++)
3    if (n % i == 0) k++;
4cout << (k == 2 ? "اول" : "مرکب");

روش درس: شمارش مقسوم‌علیه‌ها — دقیقاً 2 یعنی اول. بهینه‌تر: فقط تا sqrt(n) بشمار.

1int a = 0, b = 1;
2for (int i = 1; i <= n; i++) {
3    cout << a << " ";
4    int c = a + b;
5    a = b;
6    b = c;
7}

الگوی Shift: برای جلوگیری از باگ، مجموع را اول در متغیر کمکی c بگذار، بعد جابه‌جا کن.

1int rev = 0, m = n;
2while (m > 0) {
3    rev = rev * 10 + m % 10;
4    m /= 10;
5}
6cout << (rev == n ? "پالیندروم" : "عدد معمولی");

ساخت عدد معکوس: rev*10 + رقمِ تازه — بعد کافی است با عدد اصلی مقایسه کنی.

1while (b != 0) {
2    int r = a % b;
3    a = b;
4    b = r;
5}
6cout << a;   // ب.م.م

کوچک‌ترین و سریع‌ترین الگوریتم دوران مقدماتی: باقی‌مانده بماند، مقسوم‌علیه جابه‌جا شود.

1for (int i = 1; i <= n; i++) {
2    for (int j = 1; j <= n; j++) {
3        if (i == 1 || i == n || j == 1 || j == n)
4            cout << "*";        // مربع توخالی
5        else
6            cout << " ";
7    }
8    cout << "\n";
9}

دو شرط طلایی مختصات: i==j قطر اصلی و i+j==n+1 قطر فرعی — همهٔ لوزی و ضربدری‌ها از همین دو ساخته می‌شوند.

1int a[5] = {10, 20, 30, 40, 50};
2for (int i = 0; i < 5; i++)
3    cout << a[i] << " ";

اندیس از صفر شروع می‌شود؛ دسترسی به a[5] خطای Out of Bounds است که کامپایلر اخطار نمی‌دهد.

1int maxIdx = 0;
2for (int i = 1; i < n; i++)
3    if (a[i] > a[maxIdx]) maxIdx = i;
4cout << a[maxIdx] << " در " << maxIdx;

به جای مقدار، اندیس را نگه دار — هم مقدار در دسترس است هم جای آن.

1int cnt = 0, sum = 0;
2for (int i = 0; i < n; i++)
3    if (a[i] % 2 == 0) { cnt++; sum += a[i]; }
4cout << (double)sum / cnt;   // میانگین زوج‌ها

میانگین‌گیری همیشه با cast به double — و cnt صفر را قبل از تقسیم بررسی کن.

1int m[3][4] = {{1, 2, 3, 4},
2                  {5, 6, 7, 8},
3                  {9, 10, 11, 12}};
4for (int i = 0; i < 3; i++) {
5    for (int j = 0; j < 4; j++)
6        cout << m[i][j] << " ";
7    cout << "\n";
8}

پیمایش ماتریس همیشه دو حلقهٔ تودرتو: i سطر و j ستون — شمارنده‌ها را جابه‌جا نکن.

1int sumMain = 0, sumSec = 0;
2for (int i = 0; i < n; i++) {
3    sumMain += m[i][i];        // قطر اصلی
4    sumSec  += m[i][n - 1 - i]; // قطر فرعی
5}

در ماتریس n×n: قطر اصلی i==j و قطر فرعی i+j==n-1 (اندیس صفر-مبنا).

1for (int i = 0; i < n - 1; i++)
2    for (int j = 0; j < n - 1 - i; j++)
3        if (a[j] > a[j + 1]) {
4            int t = a[j];
5            a[j] = a[j + 1];
6            a[j + 1] = t;
7        }

هر دور، بزرگ‌ترین عنصر به انتها «حباب» می‌کند؛ سقف حلقهٔ داخلی n-1-i است تا بخش مرتب دوباره سروکلگی نزند.

1for (int i = 0; i < n - 1; i++) {
2    int mn = i;
3    for (int j = i + 1; j < n; j++)
4        if (a[j] < a[mn]) mn = j;
5    int t = a[i]; a[i] = a[mn]; a[mn] = t;
6}

به جای هر مقایسه یک جابه‌جایی، فقط جای کوچک‌ترین عنصرِ باقی‌مانده با سرِ لیست عوض می‌شود.

1string s;
2cin >> s;             // تا اولین فاصله
3cin.ignore();
4getline(cin, s);      // کل خط، با فاصله‌ها
5cout << s.length();

cin >> در بافر Enter را جا می‌گذارد؛ قبل از getline با cin.ignore() بافر را پاک کن.

1char s1[50] = "Hello", s2[50];
2strlen(s1);            // طول: 5
3strcpy(s2, s1);        // کپی — مقصد اول!
4strcat(s1, " World");  // چسباندن
5strcmp(s1, s2);        // 0 یعنی برابر

ترتیب آرگومان‌های strcpy حیاتی است: (مقصد، منبع) — برعکس زدن یعنی خرابی حافظه.

1#include <graphics.h>
2
3int main() {
4    initwindow(640, 480, "My Window");
5    // رسم‌ها اینجا
6    getch();
7    closegraph();
8    return 0;
9}

graphics.h استاندارد نیست و فقط روی ویندوز (مثل ⁦Dev-C++⁩ با WinBGIm) اجرا می‌شود.

1putpixel(100, 50, RED);   // نقطه در (x=100, y=50)
2setcolor(YELLOW);
3putpixel(100, 51, YELLOW);

مبدأ گوشهٔ بالا-چپ است و y به پایین بزرگ می‌شود — برعکسِ ریاضیات مدرسه.

1setcolor(GREEN);
2line(10, 10, 200, 150);     // از نقطه به نقطه
3circle(320, 240, 100);      // مرکز + شعاع

دایره از روی قطر: مرکز = میانگین دو سر قطر و شعاع = نصف فاصلهٔ آن‌ها.

1int cx = 320, cy = 240, r = 120;
2int x1 = cx + r, y1 = cy;
3for (int k = 1; k <= n; k++) {
4    double ang = k * 2 * M_PI / n;
5    int x2 = cx + r * cos(ang);
6    int y2 = cy + r * sin(ang);
7    line(x1, y1, x2, y2);
8    x1 = x2; y1 = y2;
9}

n ضلع روی دایره: زاویه‌ها k×(360/n) درجه — رأس‌ها را پشت‌سرهم با خط وصل کن.

1// c[m][p] = a[m][n] × b[n][p]
2for (int i = 0; i < m; i++)
3    for (int j = 0; j < p; j++) {
4        c[i][j] = 0;
5        for (int k = 0; k < n; k++)
6            c[i][j] += a[i][k] * b[k][j];
7    }

شرط ابعاد: ستونِ اول باید بر سطرِ دوم باشد — وگرنه ضرب تعریف‌نشده است.

1for (int i = 0; i < n; i++) {
2    int mx = m[i][0];
3    for (int j = 1; j < n; j++)
4        if (m[i][j] > mx) mx = m[i][j];
5    cout << "سطر " << i << ": " << mx << "\n";
6}

الگوی «بیشینهٔ محلی»: مقدار اولیه از خودِ سطر بردار، نه از کل ماتریس.

1// مثلثی پایین: فقط روی و زیر قطر اصلی
2for (int i = 0; i < n; i++) {
3    for (int j = 0; j < n; j++)
4        cout << (j <= i ? '*' : ' ') << " ";
5    cout << "\n";
6}

مثلثی پایین j<=i، مثلثی بالا j>=i — روی قطر اصلی هر دو می‌مانند.

1int add(int a, int b) {
2    return a + b;
3}
4
5int main() {
6    cout << add(3, 4);   // 7
7}

نوع بازگشتی + نام + پارامترها = امضای تابع؛ تابع بالا main باید قبل از فراخوانی تعریف/اعلان شود.

1void printLine(int n) {
2    for (int i = 0; i < n; i++)
3        cout << "-";
4    cout << "\n";
5}

void یعنی «چیزی برنمی‌گرداند» — فقط برای انجام کار، نه محاسبه.

1void mySwap(int &a, int &b) {
2    int t = a; a = b; b = t;
3}
4
5mySwap(x, y);   // خودِ x و y عوض می‌شوند

& در پارامتر یعنی ارجاع: تابع روی خودِ متغیر کار می‌کند، نه روی کپی آن (call by reference).

1int sumOf(int a[], int n) {
2    int s = 0;
3    for (int i = 0; i < n; i++) s += a[i];
4    return s;
5}
6
7cout << sumOf(arr, 5);

آرایه همیشه به‌صورت ارجاع می‌رود (کپی نمی‌شود) — تعداد عناصر را جدا بفرست.

1int x = 42;
2int *p = &x;      // p آدرس x را نگه می‌دارد
3
4cout << p;        // آدرس
5cout << *p;       // 42 ← مقدار در آن آدرس
6*p = 100;         // x حالا 100 است

& آدرس می‌دهد و * به محتوای آدرس دسترسی می‌دهد — دو روی یک سکه.

1int *arr = new int[n];    // تخصیص در زمان اجرا
2for (int i = 0; i < n; i++)
3    cin >> arr[i];
4
5delete[] arr;             // آزادسازی

هر new یک delete دارد — فراموش‌کردنش نشتی حافظه (memory leak) است.

1struct Student {
2    string name;
3    int grade;
4};
5
6Student s = {"Sara", 19};
7cout << s.name << " " << s.grade;
8
9Student cls[100];       // آرایه‌ای از structها
10cls[0].grade = 18;

دسترسی به فیلد‌ها با نقطه؛ struct داده‌های مرتبط را زیر یک نام جمع می‌کند.

1int fact(int n) {
2    if (n <= 1) return 1;      // شرط پایه
3    return n * fact(n - 1);    // گام بازگشتی
4}
5
6cout << fact(5);   // 120

هر تابع بازگشتی دو جزء دارد: شرط پایه (توقف) و گام بازگشتی (کوچک‌شدن مسئله) — پایه را فراموش کنی، پشته سرریز می‌شود.