man فارسی

دنباله‌ای گام‌به‌گام و مشخص از دستورات برای حل یک مسئله؛ مثل دستور پخت غذا.

نموداری که مراحل الگوریتم را با شکل‌های استاندارد (مستطیل، لوزی، پیکان) نشان می‌دهد.

نامی برای یک خانه حافظه که مقدارش در طول برنامه قابل تغییر است؛ مثل جعبه‌ای با برچسب.

مقداری که یک بار تعیین می‌شود و دیگر تغییر نمی‌کند؛ با const تعریف می‌شود.

تعیین‌کننده اینکه یک متغیر چه چیزی ذخیره می‌کند و چقدر فضا می‌گیرد؛ مثل int و double و char.

اعداد بدون اعشار، مثبت و منفی و صفر؛ حدوداً از دو میلیارد منفی تا دو میلیارد مثبت.

اعداد دارای ممیز شناور؛ double دقت تقریباً دو برابر float دارد.

یک نماد تکی مثل حرف یا رقم که در حافظه با کد ASCII ذخیره می‌شود.

نوعی که فقط دو مقدار true یا false می‌گیرد؛ خروجی عملگر‌های مقایسه‌ای.

جدول استاندارد که به هر کاراکتر یک عدد از ۰ تا ۱۲۷ اختصاص می‌دهد؛ 'A' برابر ۶۵ است.

نمادی که روی داده‌ها عملی انجام می‌دهد؛ مثل + و - و % و ==.

داده‌هایی که عملگر روی آن‌ها کار می‌کند؛ در «3 + 5» هر دو عدد عملوندند.

ترکیبی از متغیر‌ها، ثابت‌ها و عملگر‌ها که به یک مقدار ارزیابی می‌شود.

یک فرمان کامل در برنامه که با سمی‌کالن تمام می‌شود؛ کوچک‌ترین واحد اجرا.

قرار دادن مقدار در متغیر با عملگر =؛ راست‌به‌چپ ارزیابی می‌شود.

داده‌ای که برنامه هنگام اجرا از کاربر می‌گیرد؛ با cin خوانده می‌شود.

داده‌ای که برنامه به کاربر نمایش می‌دهد؛ با cout چاپ می‌شود.

برنامه‌ای که کد ++C را به زبان ماشین ترجمه می‌کند؛ مثل g++ یا Turbo C.

قواعد نوشتاری زبان برنامه‌نویسی؛ نقطه‌ویرگول فراموش‌شده خطای نحوی است.

خطایی که کامپایلر هنگام دیدن کد نامعتبر گزارش می‌دهد؛ برنامه اصلاً اجرا نمی‌شود.

برنامه اجرا می‌شود ولی نتیجه اشتباه است؛ مثل تقسیم صحیح به‌جای اعشاری.

خطا یا رفتار ناخواسته در برنامه؛ واژه‌ای مهندسی از قرن نوزدهم که ماجرای پروانهٔ ۱۹۴۷ هاروارد آن را مشهور کرد.

فرایند یافتن و رفع باگ‌ها؛ خروجی‌های میانی و اجرای گام‌به‌گام ابزار اصلی آن است.

ساختاری که یک بلوک کد را تا برقراری شرط تکرار می‌کند؛ for و while و do-while.

متغیری که تعداد دفعات رویداد را می‌شمارد؛ در هر دور حلقه یک واحد زیاد می‌شود.

متغیری که نتیجه را در طول حلقه جمع می‌کند؛ مثل مجموع نمرات یا حاصل‌ضرب.

حلقه‌ای که شرط پایانش هرگز نادرست نمی‌شود؛ برنامه هنگ می‌کند.

حلقه‌ای درون حلقه دیگر؛ برای جدول‌ها و الگوهای دوبعدی.

دستوری که حلقه یا switch را بلافاصله تمام می‌کند.

دستوری که فقط دور جاری حلقه را رد می‌کند و به دور بعدی می‌رود.

مجموعه‌ای از خانه‌های هم‌نوع با نام واحد و اندیس؛ مثل ردیفی از صندوق‌های شماره‌دار.

شماره جایگاه خانه آرایه؛ در ++C از صفر شروع می‌شود.

هر خانه از آرایه؛ a[3] یعنی عضو چهارم.

دسترسی به اندیسی که وجود ندارد؛ رفتار تعریف‌نشده و علت بسیاری از کرش‌ها.

آرایه‌ای از آرایه‌ها؛ مثل جدول سطر و ستون یا ماتریس.

آرایه دوبعدی مستطیلی از اعداد؛ خوشه‌ای از اعمال جبری مانند ضرب و ترانهاده دارد.

دنباله‌ای از کاراکتر‌ها؛ در C آرایه‌ای از char که با \0 تمام می‌شود.

کاراکتری با مقدار صفر که انتهای رشته C را مشخص می‌کند.

چینش عناصر به‌ترتیب صعودی یا نزولی؛ مثل حبابی و انتخابی.

یافتن مقدار خاص در داده‌ها؛ خطی همه را می‌بیند، دودویی فقط در داده مرتب.

نمودار فراوانی که تعداد تکرار هر مقدار را با ستاره یا میله نشان می‌دهد.

بلوکی از کد با نام مشخص که یک کار را انجام می‌دهد و می‌توان بارها آن را صدا زد.

متغیر ورودی تعریف‌شده در امضای تابع؛ جای خالی که هنگام فراخوانی پر می‌شود.

مقداری که هنگام فراخوانی تابع برای پارامتر فرستاده می‌شود.

مقداری که تابع به فراخواننده می‌دهد؛ دستور return اجرای تابع را پایان می‌دهد.

امضای تابع بدون بدنه، بالای main؛ تا کامپایلر فراخوانی را بشناسد.

کپی ورودی به تابع داده می‌شود؛ تغییرش روی متغیر اصلی اثری ندارد.

خودِ متغیر به تابع داده می‌شود (&)؛ تغییرها روی اصلی می‌ماند.

بخشی از برنامه که در آن یک نام قابل استفاده است؛ مثل متغیر داخل حلقه.

متغیری که آدرس خانه حافظه را نگه می‌دارد؛ با * تعریف و ارجاع‌زدایی می‌شود.

دسترسی به مقداری که اشاره‌گر به آن اشاره می‌کند؛ *p یعنی «محتوای p».

آدرس متغیر را می‌دهد؛ &x یعنی «محل x در حافظه».

حافظه‌ای که هنگام اجرا با new گرفته و با delete آزاد می‌شود؛ اندازه لازم هنگام کامپایل معلوم نیست.

فراموش‌کردن delete برای حافظه پویا؛ برنامه کم‌کم حافظه را هدر می‌دهد.

نوع داده‌ای تعریف‌شده توسط کاربر که چند داده مرتبط را زیر یک نام گروه می‌کند.

تابعی که خودش را فراخوانی می‌کند؛ باید حالت پایه داشته باشد تا متوقف شود.

شرط توقف بازگشت؛ بدون آن تابع تا سرریز پشته ادامه می‌دهد.

پُرشدن حافظه پشته به‌خاطر بازگشت بی‌پایان یا متغیر‌های محلی بزرگ.

عددی که با rand تولید می‌شود و تصادف به‌نظر می‌رسد ولی از یک دنباله قطعی می‌آید.

مقدار شروع مولد اعداد تصادفی؛ با time(0) هر اجرا دنباله متفاوتی می‌دهد.

مقدار بی‌معنای خانه حافظه خوانده‌نشده؛ همیشه متغیر‌ها را مقداردهی اولیه کنید.

عملگری که باقیمانده تقسیم صحیح را می‌دهد؛ ابزار اصلی کار با ارقام و زوج/فرد.

عملگر‌های یک‌ واحدی؛ پیشوندی اول عمل می‌کند و پسوندی بعد از استفاده.

تبدیل صریح یک مقدار به نوع دیگر؛ مثل (double)a/b برای گرفتن نتیجه اعشاری.

ترتیب ارزیابی عملگر‌ها؛ ضرب قبل از جمع؛ با پرانتز تقدم را مشخص کنید.

متن // یا /* */ که کامپایلر نادیده می‌گیرد؛ برای مستندکردن کد برای انسان.

برنامه‌ای که ویرایشگر، کامپایلر و اشکال‌زدا را یک‌جا دارد؛ مثل ⁦Code::Blocks⁩ و ⁦Dev-C++⁩.